Rozdział 3

 Rozdział 3

   Jasna postać coraz bardziej zbliżała się w moją stronę. Byłam przerażona. Wszyscy jak dotąd popici i roześmiani goście zatrzymali się się w miejscu. Sekundy i minuty stanęły. Jakbym była w martwej czasoprzestrzeni, bez jakiejkolwiek drogi ucieczki.

  Tajemnicza istota znacznie przybliżała się do mnie  stanowczo zmniejszając odległości od nas... Zaczęłam uciekać.Wiedziałam , że wszystko co robię jest bezsensowne, ale mój instynkt przetrwania kazał mi chociaż postarać się przeżyć jedna minutę dłużej.

  Dobiegłam do schodów prowadzących do jedynego możliwego wyjścia .Szybko zbiegałam po nich ,co chwila sprawdzając czy jestem cały czas śledzona ...Zawsze kończyło się tym samym skutkiem. Jedyne co udało mi się dostrzec to coraz mniejsza odległość między nami.

   Kidy byłam już przy drzwiach okazało się , że są zamknięte. Teraz to naprawdę zaczęłam żałować , że nie ubrałam glanów zamiast tych głupich szpileczek, od których się prawię zabiłam . "Bym miała porządny taran a teraz to dupa blada" - pomyślałam zdesperowana.

  Obróciłam się się ,i było już za późno . Jasna istota złapała mnie. Myślałam , że już zginę , kiedy nagle zmieniła kształt i przytuliła mnie. Dopiero teraz zrozumiałam , że przez ten cały czas uciekałam przed duchem mojej zmarłej babci. Kolana się podemkną ugięły i uwolniłam pierwszą od paru lat łzę. Niestety nie mogłam się powstrzymać za tą pierwszą łzą leciały kolejne ,aż wpadłam w kompletną histerię , z której nawet nie chciałam się ogarnąć ...Tego właśnie było mi trzeba. W jej ramionach znalazłam święty spokój czułam się taka szczęśliwa .Niczego innego wtedy nie potrzebowałam tylko odrobinę czułości których nikt mi nigdy nie dostarczał jak Ciocia i Babcia.

-Kochanie spokojnie .-Powiedziała to delikatnym i niesamowicie ciepłym głosem - Przyszłam tu aby Ci trochę o tobie opowiedzieć, a przy okazji podarować. -Popatrzyłam się na nią z lekkim zdziwieniem.

-Co dać ? I czy chodzi o tą pustkę w mojej głowię ? -Zapytałam zlękniona .

-Co o jaką pustkę w głowie ?! -Powiedziała  wyprowadzona z równowagi. -Dobrze zacznijmy od podstawowych informacji ...Pozwolisz ,że opowiem Ci historię całego naszego klanu.

  Dawno ,dawno temu jeszcze w epoce średniowiecza , jakiś chłop zakochał się w księżniczce. Wiedząc , że z jego statusem nawet nie może z nią porozmawiać a nawet spojrzeć postanowił zawierzyć swoją duszę diabłu . W ramach podziękowań diabeł przyznał mu swój "Szataniski miecz zagłady". Dzięki niemu zwykły chłop mógł stać się tym kim tylko by sobie zażyczył. Niestety jego jak dotąd dobre serce zaczął pochłaniać mrok i nienawiść. Zaczął siać chaos i zgrozę. Ludzie kiedy usłyszeli jego imię zaczęli drżeć. Już prawdopodobnie nie zależało m na niczym stał się kolejnym demonem zamieszkującym ziemię. ... Była też pewna dziewczyna o sercu czystym jak woda źródlana .Gdziekolwiek by nie przechodziła wszystko rozkwitało na nowo .Codziennie modliła się o uwolnienie opętanych . O nic nie prosiła dla siebie .Była najskromniejszą oraz najdelikatniejszą istotą i wszechświecie. Widząc to Bóg podarował jej najcenniejszą rzecz jaką mógł kiedykolwiek dać nawet swoim archaniołom, mianowicie "Boską włócznie oczyszczenia " i moc władzy nad wiatrem do wypędzania zła z tego świata . Kiedy otrzymała wszystkie dary dane jej od Boga ,czuła , że miała obowiązek zgładzić użytkownika szatańskiego miecza  .Znalezienie go nie było takie proste .Szukała go latami ,ale nic z tego nie wynikło .Kiedy nadszedł jej czas zejścia z tego świata Bóg przemówił do niej , że kiedyś dokończy swoją misję w innym wcieleniu i że to niestety nie jest jeszcze koniec...

-To wszystko -Powiedziała .

- Całkiem fajna historia ,tylko co ona ma związanego ze mną ?- Spytałam zdezorientowana.

-Bo to Ty jesteś wcieleniem Boskiej użytkowniczki włóczni oczyszczenia i mocy wiatru ! -Wykrzyczała mi prosto w twarz i podała mi skrzynię .

-Tutaj jest Twoje dziedzictwo boska wybrańczyni o nieskalanym sercu